Historie

Sportclub Markelo is al meer dan 75 jaar een bloeiende vereniging uit het Twentse dorp Markelo. Het ledenaantal is door de jaren heen fors gegroeid en op dit moment heeft de club meer dan 750 leden. Een overzicht van de historie van Sportclub Markelo neemt u mee terug in de tijd. 

1e Elftal 1948

Op 12 juli 1936 werd Sportclub Markelo opgericht als opvolger van MVV. Deze eerste Markelose voetbalclub was in 1928 officieel opgericht, maar in 1927 werd er ook al gespeeld. Ze hadden hun eerste veld op een heideveld aan de Potdijk in de buurt van het huidige zwembad. Ze verhuisden later naar “De Haverkamp”. In 1931 ging deze club door onvoldoende animo terziele.

De oprichters van Sportclub Markelo waren Bets Rozeboom, de dorpsbarbier en Henk Blankenstijn die beiden hun zaak aan de Taets van Amerongenstraat hadden. Bets Rozeboom sprak in zijn kapperszaak met veel mensen en had dus de mogelijkheid om mensen te peilen over hun interesse om weer te komen tot een nieuwe voetbalclub. Ook bij schoenmaker Blankenstijn werd er in die tijd veel met de klanten over een eventuele oprichting gesproken. Bij al deze gesprekken in beide zaken bleek dat er voldoende belangstelling was.

Veel oud- leden van het eerdere M.V.V. en ook nieuwe leden meldden zich aan. Er moest een eerst een bestuur komen. Toen A.R. v.d. Wolde toevallig langs de kapperszaak fietste, werd hem gevraagd of hij i.v.m. zijn welbespraaktheid, voorzitter zou willen worden. Hij wist niets van voetballen, maar hij stemde wel toe en daarmee was het eerste bestuur compleet.

Er kon dus een start gemaakt worden en een veld gezocht. Zo werd een afspraak gemaakt met J.H. Nijland ( de Haverkamp) om te overleggen, of van het naast het café gelegen weiland gebruik mocht worden gemaakt als voetbalveld. Hierop werd positief gereageerd, als ze maar 20 mensen bij elkaar konden krijgen. Het gebruik zou dan kostenloos zijn. Na veel werkzaamheden in eigen beheer (ook toen al) werd in 1937 het veld bij “De Haverkamp”  met muziek van de toen ook net opgerichte ‘Fanfare’ en een openingswedstrijd tegen Koolhazen 2 uit Lochem, officieel in gebruik genomen. Het begon goed. Er werd met 5-1 gewonnen. Het bleef in de eerste periode ook goed gaan. In 1939 werden ze voor de eerste keer kampioen in hun klasse (2e klasse G.V.B.)

In 1942 sloot de Stokkumse voetbalclub S.V.C. zich na vele moeilijke gesprekken aan bij Sportclub Markelo. In bijna alle buurtschappen werd wel “wild” gevoetbald, maar ook deze kwamen later allemaal bij Sportclub spelen. Ook werd er in dat jaar 1942 nog een kampioenschap (1e klasse G.V.B.)gevierd maar daarna werd het echter moeilijker en na 1943 werd er door de oorlog niet meer gevoetbald. Omdat vele spelers in 1946 voor de dienstplicht of vrijwillig naar India gingen, slonk het aantal beschikbare voetballers zienderogen en het werd daardoor nog moeilijker. Het resultaat was dat in 1947 gedegradeerd werd uit de 4e klasse K.N.V.B.. In dat zelfde jaar was er toch ook iets positiefs te melden. Op 20 januari werd op initiatief van toenmalige Sportclub Markelo bestuur de Markelose Gymnastiekvereniging opgericht.

In de jaren vijftig ging het allemaal weer wat beter. Er was een zeer getalenteerde groep A-jeugd die zelfs algeheel jeugdkampioen van de G.V.B. werd. Enkelen uit deze jeugd stroomden snel door naar het eerste elftal met als resultaat weer een kampioenschap in het seizoen 1957/1958. Ook de A-jeugd werd kampioen.

In 1975 werd er na veel gepraat en onderhandelen, maar ook met veel onrust in het dorp S.V. Markvogels opgericht. Een groepje mensen wilde samen met enkele Sportclub-leden een zaterdagvoetbalelftal opzetten. De vraag was: onder Sportclub Markelo of een totaal nieuwe club. Het werd het laatste. Ze sloten eerst aan bij de derde klasse G.V.B. maar gingen later over naar de T.V.B. en speelden in de vierde klasse.

Helaas waren de jaren zeventig ook sportief gezien voor het 1e elftal minder. Ze zakten zelfs af naar de 2e klasse G.V.B. De gezelligheid en verbondenheid bleef echter onaangetast. In 1973 werd de S.O.C. (senioren ontspanningscommissie) in het leven geroepen die tot op de dag van vandaag de bazaars organiseert en daarmee voor veel vertier zorgt. De bazaar (welke ook nu nog twee keer per jaar plaats vindt) vond zijn oorsprong bij de opening van het toen met veel zelfwerkzaamheid gebouwde clubhuis aan de Endemansdijk in 1978. Eerst werden alleen de wedstrijden van het eerste elftal daar gespeeld maar dit veranderde en verhuisde de hele club van “De Haverkamp” naar de Endemansdijk wat eerst wel wennen was. Bij de oprichting van S.V. Markvogels werden zij onze buren.

Landelijk kwam het damesvoetbal langzaam van de grond. Ook in Markelo was er belangstelling en ondanks dat er wat meewarig naar werd gekeken meldden zich in korte tijd dertig dames en was Markelo een damesafdeling rijker. Na verloop van tijd waren er zelfs vier dameselftallen en een meisjes elftal. Ze hadden ook succes. Het 1e elftal werd in 1984 kampioen en waren de jonge meisjes de jongens zelfs de baas in hun competitie. Het werd breed uitgemeten in de landelijke pers. De jeugd werd ook niet vergeten. De J.O.C, (juniorenontspanningscommissie) zag het levenslicht om de jeugd naast het voetballen ook ontspanning te bieden. In de jaren tachtig en negentig ging het met het eerste elftal weer veel beter. In en tegen Kilder werd in 1981 promotie afgedwongen gevolgd met in 1987 en in 1988 een kampioenschap waardoor na negentien jaar weer naar de K.N.V.B. werd teruggekeerd.

De club groeide en in de bij “De Haverkamp” gebouwde sporthal werd ook onder de vleugels van Sportclub Markelo een zaalvoetbalafdeling opgericht. Ook deze groep met drie teams deed het in die tijd prima. Kampioen werden ze in 1988. In de jaren negentig kwamen nog veel meer ongekende successen. Na een promotiewedstrijd in Gaanderen tegen V.V.G. uit Velp die door Markelo genadeloos met 4-0 werd gewonnen, voor de eerste promotie naar de derde klasse K.N.V.B. Het jaar daarna volgde helaas weer degradatie. Wel werd er in die tijd een tribune gebouwd. De hondstrouwe supporters moesten tot 1997 wachten alvorens er weer naar de derde klasse werd gepromoveerd. Dat jaar waren de zwart-witten oppermachtig en werden kampioen met 12 punten voorsprong op nummer twee Reünie uit Borculo.

Alsof het de normaalste zaak van de wereld was gingen ze het daaropvolgende jaar onder trainer Ate Relker gewoon door. Bij UD Weerselo werd de promotie voor de eerste keer in het bestaan naar de tweede klasse K.N.V.B. veilig gesteld. Een geweldig feest barstte los. Een geweldige prestatie van de spelers en een prachtige happening voor de supporters. Na twee seizoenen (in 2000) ging de tweede klasse status echter weer verloren.

Er kwam een bewogen periode aan. Er werd door een geweldige groep vrijwilligers zeer veel werk verzet. Zo kwam er een nieuwe bestuurskamer met kantoortje en een jeugdhonk. Later werd er ook nog een materiaalruimte en twee nieuwe kleedkamers bijgebouwd om ook de komst van Markvogels-leden en de groei op te vangen. Inmiddels was er met de buren een eerste samenwerkingsconvenant gesloten. Hierin waren ook mogelijkheden opgenomen om totaal samen te gaan. Dat gebeurde na vier jaar, na een positieve stemming bij beide verenigingen. Dat betekende dat Markelo na dertig jaar weer één voetbalvereniging had.

Ook was een supportersvereniging opgestart met de naam ‘Vrienden van Sportclub Markelo’ met als doel om enerzijds aantrekkelijke activiteiten te organiseren en anderzijds Sportclub Markelo financieel te steunen. De ‘Vrienden’ hadden binnen korte tijd meer dan 100 leden. Het dorp Markelo waar Sportclub breed gedragen wordt. Wat zeker zo belangrijk is, is het feit dat de hele vereniging zowel senioren, jeugd en ook dames met veel plezier hun sport kunnen beoefenen.